Αρχείο για Δεκέμβριος 2009

08
Δεκ.
09

Είναι μακρία ακόμα παπαστρούμφ;

Στην Εύη που αναρωτιέται αν είναι μετενσάρκωση  της Ψιψινέλ…

Υπάρχει το στρουμφοχωριό στο χάρτι;

Κι αν όχι γιατί;

Μα, γιατί κατέρρευσε μαζί με τον υπαρκτό σοσιαλισμό. Γιατί το στρουμφοχωριό δεν είναι παρά μια κομμούνα.

Στην κοινωνία των στρουμφ δεν υπάρχει χρήμα. Οι δουλειές μοιράζονται ανάμεσα στα διάφορα στρουμφάκια, ανάλογα με την κλίση και το ταλέντο τους (Ντορεμί, Ράφτης, Κηπευτής , Λιχούδης, Ζωγράφος κλπ). Οι υπόλοιποι ήρωες εμφανίζουν ελαττώματα αρνητικά για τη στρουμφοκοινωνία (Μελένιος-ματιαοδοξία, Χουζούρης-τεμπελιά…)και πρωταγωνιστούν σε επεισόδια με ηθικά διδάγματα για το πόσο κακό κάνουν αυτά τα ελαττώματα στην εύρυθμη λειτουργία της κολεκτίβας.

Επίσης, όλα τα στρουμφάκια φοράνε τα ίδια ρούχα. Γιατί στα στρουμφάκια δεν υπάρχουνε τάξεις, σύμφωνα με τις προσταγές του Μαρξ. Η ομοιότητα του Παπαστρούμφ με τον Μαρξ είναι εμφανής. Είναι, άλλωστε και το μόνο στρομφάκι που διαφέρει, φορώντας κόκκινα. Παρά την οπτική ομοιότητα όμως, ο Παπαστρούμφ –το μόνο στρουμφάκι με αξίωμα- έχει το ρόλο του Στάλιν.

Σύμφωνα με τις αμέτρητες «μελέτες» που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο η μεγαλύτερη απόδειξη ότι τα στρουμφάκια παραλληλίζονται με το σοβιετικό καθεστώς είναι ο Σπιρτούλης. Ο  Σπιρτούλης, λοιπόν, είναι ο…Τρότσκι. Μάλιστα διοργανώνει και πραξικόπημα στο οποίο το μισό στρουμφοχωριό αντιστέκεται. Και το κλασικό πέταγμα του Σπιρτούλη από το χωριό με μια κλωτσία στα πισινά, είναι η εξορία του Τρότσκι.

Ο Δρακουμέλ (οποιαδήποτε ομοιότητα με εγχώριους επίτιμους Gargamel είναι συμπτωματική) φυσικά δεν είναι απλά ένας κακός μάγος. Είναι ο καπιταλισμός. Στα πρώτα επεισόδια κυνηγούσε τα στρουμφάκια όχι για να τα φάει, αλλά για να τα χρησιμοποιήσει σε ένα ξόρκι που θα του επιτρέψει να φτιάξει χρυσάφι. Ο κακός καπιταλισμός θέλει να καταστρέψει την ουτοπική στρουμφοκοινωνία για το κέρδος (με τη βοήθεια της Ψιψινέλ…).

Τέλος, είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι S.M.U.R.F. σημαίνει Soviet Men Under Red Father.

Πληροφορίες ότι τα στρουμφάκια προάγουν το μισογυνισμό και τον αντισημιτισμό ελέγχονται ως ανακριβείς.

ΥΓ1: Έχουν τα στρουμφάκια μαλλιά;

ΥΓ2: (από slang.gr) στρουμφάκια: οι αστυνομικοί, κοροϊδευτικά. Κυρίως τα μέλη της ΟΠΚΕ (Ομάδα Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος) και οι τροχαίοι, λόγω της εμφάνισής τους που είναι με μπλέ στολές και άσπρα κράνη και μοιάζουν με τα (πολύ συμπαθή παρά την ομοιότητα αυτή) στρουμφάκια.

Μπλε στολές και άσπρα καπελάκια, αυτοί δεν είναι μπάτσοι, είναι τα στρουμφάκια (παλαιό σύνθημα)

Και κάτι τελευταίο:

AVATAR IS NOTHING BUT SMURFS WITHOUT THE HATS

Advertisements
05
Δεκ.
09

The Movie…

If he’s crazy, what does that make you?

Δεν ξέρω αν κάποιος το έχει καταλάβει μέχρι τώρα αλλά η αγαπημένη μου ταινία είναι  Η Φωλιά του Κούκου (One Flew over the Cuckoos Nest). Πιστεύω ακράδαντα ότι είναι η καλύτερη ταινία όλων των εποχών. Και φυσικά η άποψη μου είναι υποκειμενική, καθώς αντικειμενικότητα στην τέχνη δεν υπάρχει. Σπάνια μια ταινία, ένα βιβλίο ή ένα τραγούδι έχει τη δύναμη να με κάνει να δακρύσω. Η Φωλιά του Κούκου έχει αυτή τη δύναμη κι ας την έχω δει δεκάδες φορές.Επίσης είναι το πρώτο DVD που απέκτησα, η απαρχή της συλλογής μου, κάτι σαν την τυχερή δεκάρα του Σκρουτζ. Ας είναι καλά ο κολλήτός μου που ίδρωσε να το βρεί για να μου το κάνει δώρο στα γενέθλια μου.

Η ταινία, λοιπόν είναι μια προσαρμογή του βιβλίου του Kesey. Προϋπήρχε ήδη από το 1963 ένα θεατρικό σενάριο, αλλά δε χρησιμοποιήθηκε για την ταινία. Η ταινία κινηματογραφήθηκε στο νοσοκομείο στο οποίο διαδραματίζεται το βιβλίο(Oregon State Hospital).

Η βασική διαφορά μεταξύ του βιβλίου και της ταινίας είναι ότι στο βιβλίο τα γεγονότα αφηγείται ο Chief Bromden, ο δίμετρος ινδιάνος που στην ταινία υποτίθεται ότι είναι κωφάλαλος. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους διαφωνίας του  Kesey με τους παραγωγούς. Γι’ αυτό και το τελικό σενάριο της ταινίας δεν γράφτηκε απ΄τον Kesey.

O Kirk Douglas αγόρασε τα δικαιώματα της ταινίας και ήθελε να παίξει τον ρόλο του Randle P. Mcmurphy. Μεταβίβασε τα δικαιώματα της ταινίας στον γιο του, Michael Douglas, ο οποίος(ορθά…) αποφάσισε ότι ο πατέρας του ήταν πολύ μεγάλος για το ρόλο. Ο ρόλος προτάθηκε στον James Caan, ενώ ο Marlon Brandon και ο Gene Hackman (προσωπική επιλογή του Kesey) ήταν και αυτοί υποψήφιοι. Ο σκηνοθέτης Milos Forman έχει πει ότι ήθελε τον Burt Reynolds(!) για το συγκεκριμένο ρόλο. Ευτυχώς για μας το ρόλο πήρε τελικά ο Jack Nicholson και η ταινία πηρε τη θέση που της αξίζει στις καρδίες μας.

Δεν είναι τυχαίο, βέβαια, που θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Επίσης είναι μόλις η δεύτερη ταινία που κέρδισε τα πέντε βασικά όσκαρ(“The Big Five”Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Α΄Ανδρικού Ρόλου και Α’ Γυναικείου Ρόλου) μετά την ταινία Συνέβη μια Νύχτα (It Happened one Night) του 1934. Η επόμενη ταινία που το κατάφερε αυτό ήταν η Σιωπή των Αμνών το 1991.

Η ταινία δεν άρεσε στον Kesey,  όπως έχει αποκαλύψει ο συγγραφέας Chuck Palahniuk (Fight Club), ενώ ο ίδιος ο Kesey ισχυριζόταν ότι δεν την έχει δει ποτέ. Στους κινηματογράφους της Σουηδίας η ταινία παιζόταν για 12 χρόνια(1975-1987), ρεκόρ που δεν έχει καταρριφθεί ακόμα. Στους κινηματογράφους του μυαλού μου θα παίζει μέχρι να πεθάνω ή μέχρι να μου κάνουν θεραπεία με ηλεκτροσόκ και λοβοτομή…

McMurhpy: [about shock treatments] They was giving me ten thousand watts a day, you know, and I’m hot to trot! The next woman takes me on’s gonna light up like a pinball machine and pay off in silver dollars!

ΥΓ: Η πλοκή της ταινίας έχει παραληφθεί σκοπίμως…

03
Δεκ.
09

Στον Π…

Δεν ξέρω αν πιστέυετε στον έρωτα με την πρώτη ματιά. Αν δεν πιστεύετε…κοιτάξτε το. Αλλά δε θέλω να μιλήσω για αυτό. Θέλω να μιλήσω για την αντίθετη περίπτωση. Την περίπτωση που η πρώτη εντύπωση που έχεις για κάποιον άνθρωπο, είναι εντελώς λάθος. Είναι αλήθεια ότι μου έχει συμβεί πολλές φορές. Το ίδιο μπορεί να συμβεί με ταινίες, ή και με βιβλία (αν και πιο σπάνια γιατί τα βιβλία συνήθως μια φορά τα διαβάζεις). Είναι οι περιπτώσεις που η πρώτη ανάγνωση δεν φτάνει για να εκτιμήσεις σωστά πρόσωπα και καταστάσεις.

Το ίδιο συνέβει και με τον Παύλο. Όταν τον πρωτοάκουσα, δε μου άρεσε. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι άρεσε σε όλους τους άλλους. Πείτε το κόλλημα, πείτο ό,τι θέλετε. Δυσκολεύομαι να υιοθετήσω ότι αρέσει στους πολλούς. Έτσι πολλές φορές αντιμετωπίζω πράγματα και καταστάσεις με προκατάληψη. Εν μέρει μπορεί να φταίει και το “Rock ‘n Roll στο κρεββάτι” το οποίο έχει καταντήσει κάτι σαν το μπλουζάκι ή την αφίσα με τη μορφή του Τσε (ή το “Λιωμένο παγωτό” που παίζετα παντού,από κλαμπς μέχρι σκυλάδικα). Είναι ο λόγος που δε χρειάζεται να κάτσεις μέχρι το τέλος σε μια συναυλία του Μαχαιρίτσα ειδικά αν έχεις να προλάβεις τον ηλεκτρικό. Αφού, το «R ‘n R στο κρεβάτι» θα πει, και εδώ που τα λέμε το προβλέψιμο στην τέχνη είναι άλλο ένα πράγμα που δε μ’ αρέσει. Επίσης δεν χωνεύω τους πρίγκηπες και γενικά τους γαλαζοαίματος.

Το θέμα είναι όμως να μην στέκεσαι στην επιφάνεια και στην πρώτη εντύπωση. Και εκεί τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται… όμορφα. Αρχίζει η αναζήτηση και η εξερεύνηση. Ανακαλύπτεις τα στρώματα που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια. Πτυχές που δεν τις είχες προσέξει καν με την πρώτη ανάγνωση. Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που μερικές φορές χαίρομαι που είμαι σκεπτικιστής. Μπορεί να χάνεις χρόνο μέχρι να ανακαλύψεις αν κάτι αξίζει, αλλά είσαι σίγουρος ότι αξίζει και έχεις κερδίσει από την ίδια τη διαδικασία της αναζήτησης. Γιατί μπορεί ο έρωτας να είναι επιφανειακός, αλλά η αγάπη έχει βάθος…

Έτσι ανακάλυψα τον Παύλο αργά, αλλά τον ανακάλυψα ακούγοντάς τον και όχι ακούγοντας τους άλλους να μου μιλάνε για αυτόν. Οι λόγοι που τελικά, τον εκτίμησα σαν καλλιτέχνη και σαν άνθρωπο είναι προσωπικοί και , ενδεχομένως, υποκειμενικοί.

Βέβαια βοήθησε και το γεγονός ότι “προσωπικού του γούστου συγκρότημα ήταν και είναι οι Stones” Ή ότι ήταν δισέγγονος του Ζορμπά και ανηψιός της Έλλης Αλεξίου. Ένας σκεπτικιστής rocker δηλαδή…

Τελικά δε νομίζω ότι υπάρχει κάποιο μέτρο σύγκρισης, τουλάχιστον στην Ελλάδα, για τον Σιδηρόπουλο. Και σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης είναι μοναδικός….

Στο λέω καθαρά το ροκ πιστεύει στην αναγκαιότητα της τέχνης, πιστεύει στην υπερβατική στιγμή που έχει ανάγκη ο κάτοικος της οποιασδήποτε μεγαλούπολης και ιδιαίτερα της Αθήνας, που θεωρείται από τις χειρότερες. Πιστεύει στο συναίσθημα με σίγμα κεφαλαίο, πιστεύει στο υποσυνείδητο, όπως σου είπα είναι εκτός από πηγή κακού και πηγή δημιουργίας. Πιστεύει στην κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας. Πιστεύει στην Αγάπη με άλφα κεφαλαίο, στην Ειρήνη με έψιλον κεφαλαίο, στην πίπα της Ειρήνης με έψιλον κεφαλαίο. Τί άλλο θέλεις να σου πω για να ξυπνήσεις επιτέλους; “

Share




Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1 ακόμα follower

Bookmark Me

Bookmark and Share
Δεκέμβριος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  


Twitter

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

delicious