Archive Page 2

03
Δεκ.
09

Στον Π…

Δεν ξέρω αν πιστέυετε στον έρωτα με την πρώτη ματιά. Αν δεν πιστεύετε…κοιτάξτε το. Αλλά δε θέλω να μιλήσω για αυτό. Θέλω να μιλήσω για την αντίθετη περίπτωση. Την περίπτωση που η πρώτη εντύπωση που έχεις για κάποιον άνθρωπο, είναι εντελώς λάθος. Είναι αλήθεια ότι μου έχει συμβεί πολλές φορές. Το ίδιο μπορεί να συμβεί με ταινίες, ή και με βιβλία (αν και πιο σπάνια γιατί τα βιβλία συνήθως μια φορά τα διαβάζεις). Είναι οι περιπτώσεις που η πρώτη ανάγνωση δεν φτάνει για να εκτιμήσεις σωστά πρόσωπα και καταστάσεις.

Το ίδιο συνέβει και με τον Παύλο. Όταν τον πρωτοάκουσα, δε μου άρεσε. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι άρεσε σε όλους τους άλλους. Πείτε το κόλλημα, πείτο ό,τι θέλετε. Δυσκολεύομαι να υιοθετήσω ότι αρέσει στους πολλούς. Έτσι πολλές φορές αντιμετωπίζω πράγματα και καταστάσεις με προκατάληψη. Εν μέρει μπορεί να φταίει και το “Rock ‘n Roll στο κρεββάτι” το οποίο έχει καταντήσει κάτι σαν το μπλουζάκι ή την αφίσα με τη μορφή του Τσε (ή το “Λιωμένο παγωτό” που παίζετα παντού,από κλαμπς μέχρι σκυλάδικα). Είναι ο λόγος που δε χρειάζεται να κάτσεις μέχρι το τέλος σε μια συναυλία του Μαχαιρίτσα ειδικά αν έχεις να προλάβεις τον ηλεκτρικό. Αφού, το «R ‘n R στο κρεβάτι» θα πει, και εδώ που τα λέμε το προβλέψιμο στην τέχνη είναι άλλο ένα πράγμα που δε μ’ αρέσει. Επίσης δεν χωνεύω τους πρίγκηπες και γενικά τους γαλαζοαίματος.

Το θέμα είναι όμως να μην στέκεσαι στην επιφάνεια και στην πρώτη εντύπωση. Και εκεί τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται… όμορφα. Αρχίζει η αναζήτηση και η εξερεύνηση. Ανακαλύπτεις τα στρώματα που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια. Πτυχές που δεν τις είχες προσέξει καν με την πρώτη ανάγνωση. Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που μερικές φορές χαίρομαι που είμαι σκεπτικιστής. Μπορεί να χάνεις χρόνο μέχρι να ανακαλύψεις αν κάτι αξίζει, αλλά είσαι σίγουρος ότι αξίζει και έχεις κερδίσει από την ίδια τη διαδικασία της αναζήτησης. Γιατί μπορεί ο έρωτας να είναι επιφανειακός, αλλά η αγάπη έχει βάθος…

Έτσι ανακάλυψα τον Παύλο αργά, αλλά τον ανακάλυψα ακούγοντάς τον και όχι ακούγοντας τους άλλους να μου μιλάνε για αυτόν. Οι λόγοι που τελικά, τον εκτίμησα σαν καλλιτέχνη και σαν άνθρωπο είναι προσωπικοί και , ενδεχομένως, υποκειμενικοί.

Βέβαια βοήθησε και το γεγονός ότι “προσωπικού του γούστου συγκρότημα ήταν και είναι οι Stones” Ή ότι ήταν δισέγγονος του Ζορμπά και ανηψιός της Έλλης Αλεξίου. Ένας σκεπτικιστής rocker δηλαδή…

Τελικά δε νομίζω ότι υπάρχει κάποιο μέτρο σύγκρισης, τουλάχιστον στην Ελλάδα, για τον Σιδηρόπουλο. Και σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης είναι μοναδικός….

Στο λέω καθαρά το ροκ πιστεύει στην αναγκαιότητα της τέχνης, πιστεύει στην υπερβατική στιγμή που έχει ανάγκη ο κάτοικος της οποιασδήποτε μεγαλούπολης και ιδιαίτερα της Αθήνας, που θεωρείται από τις χειρότερες. Πιστεύει στο συναίσθημα με σίγμα κεφαλαίο, πιστεύει στο υποσυνείδητο, όπως σου είπα είναι εκτός από πηγή κακού και πηγή δημιουργίας. Πιστεύει στην κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας. Πιστεύει στην Αγάπη με άλφα κεφαλαίο, στην Ειρήνη με έψιλον κεφαλαίο, στην πίπα της Ειρήνης με έψιλον κεφαλαίο. Τί άλλο θέλεις να σου πω για να ξυπνήσεις επιτέλους; “

Share

30
Νοέ.
09

Ken Kesey (the trip…)

Αφού δεν είμαι ούτε συγγραφέας, ούτε φωτογράφος, ας γυρίσω σε αυτό που ξεκίνησα  να κάνω σε αυτό το ιστολόγιο.

Ας γυρίσουμε, λοιπόν, πίσω στον Ken Kesey (Κίζι;) και στη Φωλιά του Κούκου.Αυτός ήταν άλλωστε ο τίτλος του πρώτου βιβλίου του.

Το 1964 εκδόθηκε το δεύτερο βιβλίο του Kesey (Sometimes a Great Notion). Ο Kesey έπρεπε να πάει στη Νέα Υόρκη για την παρουσίαση του βιβλίου. Νοίκιασε, λοιπόν ένα σχολικό λεωφορείο, το μετέτρεψε και ξεκίνησε από την Καλιφόρνια με προορισμό τη Νέα Υόρκη.

Στο τιμόνι του λεωφορείου, το οποίο ονομάστηκε Further, ήταν ο Neil Cassady. Συνταξιδιώτες του, μια ομάδα φίλων του Kesey(ανάμεσα τους και ο Allen Ginsberg), οι επονομαζόμενοι και Merry Pranksters. Το παρθενικό ταξίδι του Further ( το οποίο αργότερα συμμετείχε σε συλλαλητήρια ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ και έφτασε μέχρι το Woodstock) καταγράφηκε σε φιλμ, αλλά και στο βιβλίο του Tom Wolfe The Electric Kool-Aid Acid Test. Στην ουσία οι Merry Pranksters(ή «φτιαγμένοι» φαρσέρ) , ήταν μια ομάδα ανθρώπων, μια κίνηση που προωθούσε την χρήση ψυχεδελικών ναρκωτικών (μαριχουάνα, αμφεταμίνες, LSD). Θεωρούσαν ότι έτσι κάποιος διευρύνει τους ορίζοντες του και αντιλαμβάνεται διαφορετικά την πραγματικότητα(«ταξιδεύει» σε πιο μακρινούς προορισμούς-εξού και Further) . Έτσι, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους οι Pranksters «προσυλήτισαν» αρκετό κόσμο στη χρήση αυτών των ουσιών και διέσχισαν τις ΗΠΑ δίνοντας χωρίς φειδώ LSD (του οποίου η χρήση ήταν νόμιμη) σε όποιον ήταν πρόθυμος να δοκιμάσει. Δεν είναι τυχαίο που το ταξίδι αυτό ονομάστηκε The Magic Bus Trip και ας είχε για προορισμό τη Νέα Υόρκη και όχι το Λονδίνο, το Άμστερνταμ ή το Βερολίνο…

Share

28
Νοέ.
09

Η ελπίδα πεθαίνει κάθε ξημέρωμα…

Χτες το βράδυ στην ταβέρνα ήμουν σκεφτικός (ώπα, αυτό είναι από άλλο τραγούδι).

Χτες το βραδυ λοιπόν, γύρω στη μία γύρισα σπίτι απ’ τη δουλειά παρέα με τον Τασούλη για να χαζολογήσουμε λίγο…(δεν κοιμάμαι τώρα πια τα βράδια…νωρίς τουλάχιστον).

Άναψα το θερμοσίφουνα, του βαλα ένα νερό(του Τασούλη, όχι του θερμοσίφουνα), τον κέρασα πιτσίνια(τον Τασούλη πάντα), του ‘δειξα και κάτι φωτογραφίες και…έξω από την πόρτα.Βλέπετε, ξαφνικά, με έκοψε ένα πίασιμο…

Τελος πάντων, να μην τα πολυλογώ, αφού οργανώθηκα και έκανα και το μπανάκι μου, άνοιξα (το ήδη ανοικτό) laptop, έβαλα λίγη πέρδικα και τρία παγάκια (περισσότερα αλλοιώνουν τη γεύση του πιοτού) σε ένα ποτήρι(σβήνω στο whisky τα δικά σου τα σημάδια…) και στρογγυλοκάθισα στην πολυθρόνα….Έβαλα μουσική, άνοιξα το facebook, το πρώην msn…Τσέκαρα τη λίστα με τα DVD μου και αποφάσισα να δω για άλλη μια φορά τη Συνομιλία(The Conversation1974, Francis Ford Coppola, Gene Hackman, Harrison Ford, Robert Duvall-8,1/10), μήπως καταλάβω μετά από πέντε θεάσεις γιατί η ταινία αυτή είναι τόσο καλή.

Είδα την ταινία, μιλώντας ταυτόχρονα με την Έφη (με αποτέλεσμα να ξεχειλώσει η ταινία και να πάρει κανα τρίωρο αντι για τα εκατό λεπτά που διαρκεί αν παιχτεί χωρίς διακοπές και επιστροφές…).

Στις τέσσερις περίπου αποφάσισα ότι …ήρτεν η ώρα μου. Τα έκλεισα όλα,υπολογιστές φώτα,μάτια, και βούτηξα κάτω από το πάπλωμα…

Ξαφνικά, μέσα στη σιγαλιά της νύχτας(άγρια χαράματα ήταν, εδώ που τα λέμε), ήρθαν οι τέσσερις ιππότες της Αποκάλυψης με τα τσέλα τους…Πετάγομαι ιδρωμένος, σε βλέπω και γελάς. σ’ ακούω σα χαμένος το ρεφρέν να τραγουδάς…

Και εκεί που αναρωτιέμαι:For whom the bell tolls, συνειδητοποιώ ότι έχω μήνυμα. Ανοίγω με δυσκολία το ένα μάτι, το αριστερό και αυτό μισό, ενώ παράλληλα το μυαλό μου έχει ανεβάσει στροφές και αναρωτιέται ποια(…) με θυμήθηκε τέτοια ώρα (05.42). Πιάνω το κινητό στα χέρια μου γεμάτος χαρά γιατί…βρήκα το φως μου. Αφού καταλαβαίνω ότι είχα ξεχάσει να βγάλω τους φακούς επαφής διαβάζω το μήνυμα που διέκοψε τον ύπνο μου:

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 29/11 ΟΛΟΙ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ  ΞΑΝΑ ΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ!

Ε, άντε ….και εσύ και ο γρύλος σου!

Share

27
Νοέ.
09

Ψηφιακή Φρουτογραφία

Εμβόλιμη Εγγραφή (αλλιώς μεζεδάκι, αλλιώς βαριέμαι να γράψω…)

(Ερασιτεχνική Λήψη)

25
Νοέ.
09

Ken Kesey (The Book…)

Cool black night thru redwoods
cars parked outside in shade
behind the gate, stars dim above
the ravine, a fire burning by the side
porch and a few tired souls hunched over
in black leather jackets. In the huge
wooden house, a yellow chandelier
at 3 A.M. the blast of loudspeakers
hi-fi Rolling Stones Ray Charles Beatles
Jumping Joe Jackson and twenty youths
dancing to the vibration thru the floor,
a little weed in the bathroom, girls in scarlet
tights, one muscular smooth skinned man
sweating dancing for hours, beer cans
bent littering the yard, a hanged man
sculpture dangling from a high creek branch,
children sleeping softly in their bedroom bunks.
And 4 police cars parked outside the painted
gate, red lights revolving in the leaves.

Το ποιήμα αυτό τιτλοφορείται First Party At Ken Kesey’s With Hell’s Angels και γράφτηκε από τον Allen Ginsberg το Δεκέμβριο του 1965.

Ο Ken Kesey οργάνωνε συχνά πάρτυ τα οποία ονόμαζε «Acid Tests». Πάρτυ, με μουσική (κυρίως με το αγαπημένο του συγκρότημα, The Warlocks, οι οποίοι γίνανε αργότερα διάσημοι ως Grateful Dead), ψυχεδελικά εφέ(black lights κ.α.) και, φυσικά, LSD. Ο Kesey φημολογείται ότι πειραματίστηκε με το LSD παρέα με το Ringo Star, προετοιμάζοντας το έδαφος για τις εμφανίσεις του στη Βρετανία με τους Beatles.

Ο Kesey γνώρισε τα ναρκώτικά στο Stanford, όπου συμμετείχε εθελοντικά σε μια έρευνα της CIA για την επίδραση της λήψης ψυχοδραστικών ουσιών όπως LSD, μεσκαλίνη, κοκαΐνη κ.α. Έπειτα συνέχισε να πειραματίζεται μόνος του…

Ο Kesey στα τέλη της δεκαετίας του ’50 δούλευε νυχτερινή βάρδια σε ένα νοσοκομείο βετεράνων. Εκεί συζητούσε με τους ασθενείς, συχνά υπό την επήρεια παραισθησιογόνων. Ο Kesey δεν θεωρούσε πως οι τρόφιμοι ήταν τρελοί, αλλά ότι μπήκαν στο περιθώριο επειδή δεν συμπεριφέρονταν σύμφωνα με τα συμβατικά κοινωνικά στερεότυπα.

Έτσι,μια μέρα του 1959, υπό την επήρεια οκτώ φυτών peyote, όπως ο ίδιος ισχυριζόταν, έγραψε τις τρεις πρώτες σελίδες του βιβλίου που τον έκανε ευρύτερα γνωστό…

Share

24
Νοέ.
09

One Flew over the Cuckoo’s Nest (prelude…)

Vintery, mintery, cutery, corn,
Apple seed and apple thorn;
Wire, briar, limber lock,
Three geese in a flock.
One flew east,
And one flew west,
And one flew over the cuckoo’s nest

Από τον τελευταίο στίχο αυτού του παιδικού ποιήματος πήρε τον τίτλο του το βιβλίο του Ken Kesey One Flew Over The Cuckoo’s Nest (στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη ταινία).

Share

23
Νοέ.
09

Cuckoo’s Nest (…ένα όνομα, μια ιστορία)

Το Cuckoo’s Nest ήταν ένα πανκ-ροκ κλαμπ στην πόλη Costa Mesa της Καλιφόρνια. Στο κοινό πάρκινγκ που είχε με το κάντρι κλαμπ Zubies σημειώθηκαν αρκετοί διαπληκτισμοί μεταξύ πανκ και …γελαδάρηδων(cowboys). Ο ιδιοκτήτης Τζέρι Ρόουτς μπήκε σε πολλές δικαστικές διαμάχες για να διατηρήσει το κλαμπ ανοιχτό και την πανκ μουσική σκηνή ζωντανή, καθώς το κλαμπ ήταν το επίκεντρο του πανκ στην Καλιφόρνια. Εκεί γεννήθηκε το slam dancing, πρόγόνος του moshing. Εκεί εμφανίστηκαν συγκροτήματα όπως :  The RamonesThe Damned, οι New York DollsBlack Flag (band)TSOLCircle JerksD.I., και Social Distortion. Το κλαμπ μνημονεύεται στο τραγούδι «Legend of Pat Brown» των Vandals το οποίο αναφέρεται σε ένα θαμώνα του κλαμπ(..At the Cuckoo’s Nest, he did his best

to waste some pigs…) και στην ταινία Urban Struggle (1981), η οποία καταγράφει σε ασπρόμαυρο φιλμ την ιστορία του Cuckoo’s Nest, τα πρώτα slam dancings  και την πανκ σκηνή στην Καλιφόρνια.

Το Cuckoo’s Nest τελικά έκλεισε και κατεδαφίστηκε…but Punks Not Dead!


Share




Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1 ακόμα follower

Bookmark Me

Bookmark and Share
Αύγουστος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιολ.    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  


Twitter

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

delicious