Posts Tagged ‘Rolling Stones

03
Δεκ.
09

Στον Π…

Δεν ξέρω αν πιστέυετε στον έρωτα με την πρώτη ματιά. Αν δεν πιστεύετε…κοιτάξτε το. Αλλά δε θέλω να μιλήσω για αυτό. Θέλω να μιλήσω για την αντίθετη περίπτωση. Την περίπτωση που η πρώτη εντύπωση που έχεις για κάποιον άνθρωπο, είναι εντελώς λάθος. Είναι αλήθεια ότι μου έχει συμβεί πολλές φορές. Το ίδιο μπορεί να συμβεί με ταινίες, ή και με βιβλία (αν και πιο σπάνια γιατί τα βιβλία συνήθως μια φορά τα διαβάζεις). Είναι οι περιπτώσεις που η πρώτη ανάγνωση δεν φτάνει για να εκτιμήσεις σωστά πρόσωπα και καταστάσεις.

Το ίδιο συνέβει και με τον Παύλο. Όταν τον πρωτοάκουσα, δε μου άρεσε. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι άρεσε σε όλους τους άλλους. Πείτε το κόλλημα, πείτο ό,τι θέλετε. Δυσκολεύομαι να υιοθετήσω ότι αρέσει στους πολλούς. Έτσι πολλές φορές αντιμετωπίζω πράγματα και καταστάσεις με προκατάληψη. Εν μέρει μπορεί να φταίει και το “Rock ‘n Roll στο κρεββάτι” το οποίο έχει καταντήσει κάτι σαν το μπλουζάκι ή την αφίσα με τη μορφή του Τσε (ή το “Λιωμένο παγωτό” που παίζετα παντού,από κλαμπς μέχρι σκυλάδικα). Είναι ο λόγος που δε χρειάζεται να κάτσεις μέχρι το τέλος σε μια συναυλία του Μαχαιρίτσα ειδικά αν έχεις να προλάβεις τον ηλεκτρικό. Αφού, το «R ‘n R στο κρεβάτι» θα πει, και εδώ που τα λέμε το προβλέψιμο στην τέχνη είναι άλλο ένα πράγμα που δε μ’ αρέσει. Επίσης δεν χωνεύω τους πρίγκηπες και γενικά τους γαλαζοαίματος.

Το θέμα είναι όμως να μην στέκεσαι στην επιφάνεια και στην πρώτη εντύπωση. Και εκεί τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται… όμορφα. Αρχίζει η αναζήτηση και η εξερεύνηση. Ανακαλύπτεις τα στρώματα που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια. Πτυχές που δεν τις είχες προσέξει καν με την πρώτη ανάγνωση. Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που μερικές φορές χαίρομαι που είμαι σκεπτικιστής. Μπορεί να χάνεις χρόνο μέχρι να ανακαλύψεις αν κάτι αξίζει, αλλά είσαι σίγουρος ότι αξίζει και έχεις κερδίσει από την ίδια τη διαδικασία της αναζήτησης. Γιατί μπορεί ο έρωτας να είναι επιφανειακός, αλλά η αγάπη έχει βάθος…

Έτσι ανακάλυψα τον Παύλο αργά, αλλά τον ανακάλυψα ακούγοντάς τον και όχι ακούγοντας τους άλλους να μου μιλάνε για αυτόν. Οι λόγοι που τελικά, τον εκτίμησα σαν καλλιτέχνη και σαν άνθρωπο είναι προσωπικοί και , ενδεχομένως, υποκειμενικοί.

Βέβαια βοήθησε και το γεγονός ότι “προσωπικού του γούστου συγκρότημα ήταν και είναι οι Stones” Ή ότι ήταν δισέγγονος του Ζορμπά και ανηψιός της Έλλης Αλεξίου. Ένας σκεπτικιστής rocker δηλαδή…

Τελικά δε νομίζω ότι υπάρχει κάποιο μέτρο σύγκρισης, τουλάχιστον στην Ελλάδα, για τον Σιδηρόπουλο. Και σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης είναι μοναδικός….

Στο λέω καθαρά το ροκ πιστεύει στην αναγκαιότητα της τέχνης, πιστεύει στην υπερβατική στιγμή που έχει ανάγκη ο κάτοικος της οποιασδήποτε μεγαλούπολης και ιδιαίτερα της Αθήνας, που θεωρείται από τις χειρότερες. Πιστεύει στο συναίσθημα με σίγμα κεφαλαίο, πιστεύει στο υποσυνείδητο, όπως σου είπα είναι εκτός από πηγή κακού και πηγή δημιουργίας. Πιστεύει στην κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας. Πιστεύει στην Αγάπη με άλφα κεφαλαίο, στην Ειρήνη με έψιλον κεφαλαίο, στην πίπα της Ειρήνης με έψιλον κεφαλαίο. Τί άλλο θέλεις να σου πω για να ξυπνήσεις επιτέλους; “

Share

Advertisements
25
Νοέ.
09

Ken Kesey (The Book…)

Cool black night thru redwoods
cars parked outside in shade
behind the gate, stars dim above
the ravine, a fire burning by the side
porch and a few tired souls hunched over
in black leather jackets. In the huge
wooden house, a yellow chandelier
at 3 A.M. the blast of loudspeakers
hi-fi Rolling Stones Ray Charles Beatles
Jumping Joe Jackson and twenty youths
dancing to the vibration thru the floor,
a little weed in the bathroom, girls in scarlet
tights, one muscular smooth skinned man
sweating dancing for hours, beer cans
bent littering the yard, a hanged man
sculpture dangling from a high creek branch,
children sleeping softly in their bedroom bunks.
And 4 police cars parked outside the painted
gate, red lights revolving in the leaves.

Το ποιήμα αυτό τιτλοφορείται First Party At Ken Kesey’s With Hell’s Angels και γράφτηκε από τον Allen Ginsberg το Δεκέμβριο του 1965.

Ο Ken Kesey οργάνωνε συχνά πάρτυ τα οποία ονόμαζε «Acid Tests». Πάρτυ, με μουσική (κυρίως με το αγαπημένο του συγκρότημα, The Warlocks, οι οποίοι γίνανε αργότερα διάσημοι ως Grateful Dead), ψυχεδελικά εφέ(black lights κ.α.) και, φυσικά, LSD. Ο Kesey φημολογείται ότι πειραματίστηκε με το LSD παρέα με το Ringo Star, προετοιμάζοντας το έδαφος για τις εμφανίσεις του στη Βρετανία με τους Beatles.

Ο Kesey γνώρισε τα ναρκώτικά στο Stanford, όπου συμμετείχε εθελοντικά σε μια έρευνα της CIA για την επίδραση της λήψης ψυχοδραστικών ουσιών όπως LSD, μεσκαλίνη, κοκαΐνη κ.α. Έπειτα συνέχισε να πειραματίζεται μόνος του…

Ο Kesey στα τέλη της δεκαετίας του ’50 δούλευε νυχτερινή βάρδια σε ένα νοσοκομείο βετεράνων. Εκεί συζητούσε με τους ασθενείς, συχνά υπό την επήρεια παραισθησιογόνων. Ο Kesey δεν θεωρούσε πως οι τρόφιμοι ήταν τρελοί, αλλά ότι μπήκαν στο περιθώριο επειδή δεν συμπεριφέρονταν σύμφωνα με τα συμβατικά κοινωνικά στερεότυπα.

Έτσι,μια μέρα του 1959, υπό την επήρεια οκτώ φυτών peyote, όπως ο ίδιος ισχυριζόταν, έγραψε τις τρεις πρώτες σελίδες του βιβλίου που τον έκανε ευρύτερα γνωστό…

Share




Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1 ακόμα follower

Bookmark Me

Bookmark and Share
Οκτώβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιολ.    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  


Twitter

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

delicious